ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 903 - 906/2484หม่อมละเมียด กิติยากรณ์อยุธยามารดาในฐานะเป็นผู้ปกครองหม่อมเจ้าหญิงกิติปิยาผู้เยาว์โจทก์หม่อมเจ้านักขัตมงคล กิติยากร กับพวกจำเลยหม่อมเจ้าหญิงพัฒนคณนา ไชยันต์โจทก์หม่อมเจ้านักขัตมงคล กิติยากรกับพวกจำเลยหม่อมเจ้าหญิงกิติมติ กิติยากรโจทก์ ป.พ.พ. ม. 118, ม. 136, ม. 162, ม. 172, ม. 456, ม. 518, ม. 523, ม. 525, ม. 657, ม. 1336, ม. 1556, ม. 1569, ม. 1573, ม. 1687 ป.ที่ดิน พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน ร.ศ.127 ม. 35, ม. 39 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติมลักษณะมรดก ร.ศ.121 ผู้รับมฤดกคนหนึ่งได้เข้าเป็นผู้ปกครองเด็กตามพินัยกรรม์ของผู้ตายแล้ว จะยกอายุความมรฤกยันเด็กไม่ได้ เจตนาจะให้ที่ดินที่ลูกหนี้ตีใช้หนี้แก่เด็กจึงให้หลงชื่อเด็กเป็นผู้รับโอนในโฉนดดังนี้ ที่ดินนั้นยอมตกเป็นกรรมสิทธิ์ของเด็กตั้งแต่วันโอน เจตนาจะยกที่ให้แก่เด็ก แต่จดทะเบียนเป็นโอนขายแก่เด็กเด็กก็ย่อมได้กรรมสิทธิ์ ตกลงแลกเปลี่ยนที่ดินกัน ฝ่ายหนึ่งโอนทะเบียนให้ อีกฝ่ายหนึ่งทำหนังสือขายให้แก่คนภายนอกโดยผู้รับแลกเปลี่ยนเป็นผู้รับเงินราคาที่ขายได้นั้น อีกฝ่ายหนึ่งจะฟ้องเรียกเงินที่ขายได้นั้นไม่ได้ เงินค่าเช่าที่ดินและโรงเรือนย่อมเป็นของเจ้าของที่ดิน เด็กอายุ 17 ปี ตายในขณะที่อยู่ในความปกครองของธิดา ส่วนมารดาตายไปก่อนแล้ว มฤดกตกได้แก่บิดาผู้เดียว พี่น้อง ร่วมบิดามารดาไม่มีสิทธิได้รับมฤดก อ้างฎีกาที่ 567/2456 รับเงินของผู้อื่นไว้รักษาและหาผลประโยชน์ เดิมฝากธนาคารไว้ ภายหลังไม่ปรากฎว่าได้ถอนไปหรือได้นำไปหาผลประโยชน์อย่างไร ศาลคิดค่าผลประโยชน์ให้ในอัตราขั้นต่ำที่ฝากธนาคาร เงินรายได้ที่เก็บได้จากทรัพย์ของเด็กนั้น ถ้าเด็กนำสืบไม่ได้ว่าผู้ปกครองใดได้เท่าใดแล้ว ศาลไม่คิดค่าผลประโยชน์