ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 172
ตัวบท
มาตรา 172 โมฆะกรรมนั้นไม่อาจให้สัตยาบันแก่กันได้ และผู้มีส่วนได้เสียคนหนึ่งคนใดจะยกความเสียเปล่าแห่งโมฆะกรรมขึ้นกล่าวอ้างก็ได้ ถ้าจะต้องคืนทรัพย์สินอันเกิดจากโมฆะกรรม ให้นำบทบัญญัติว่าด้วยลาภมิควรได้แห่งประมวลกฎหมายนี้มาใช้บังคับ
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2213/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3819/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7053/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 790/2504 — การรับสภาพหนี้ตาม ป.พ.พ. มาตรา 172 ต้องกระทำต่อเจ้าหนี้และมีเจตนาจะใช้หนี้โดยไม่มีข้อโต้แย้ง การให้การหรือเบิกความในคดีอื่นว่าค้างชำระหนี้ แต่ต่อสู้ว่
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7666/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2041/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5622 - 5623/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6607/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 840/2561
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4065/2561
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 14858/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5057/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1635/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7053/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1248/2527 — การแนบแผนผังในคำฟ้องละเมิดรั้วทำให้คำฟ้องไม่เคลือบคลุม และการทำหนังสือรับสภาพหนี้ทำให้คดีไม่ขาดอายุความ