การเช่าตึกเพื่อประกอบการค้าและใช้เป็นที่พักอาศัยของคนทำงานบริษัทที่อยู่ติดต่อกันเพื่อประโยชน์ในการค้า ไม่เป็นเคหะที่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติ
การเช่าตึกเพื่อประกอบการค้า แม้จะมิได้ใช้เป็นที่ทำการค้าโดยตรง แต่ใช้เป็นที่พักอาศัยของคนทำงานบริษัทซึ่งอยู่ติดต่อกันเพื่อประโยชน์ในการค้าแล้ว ย่อมไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ. 2489 และเมื่อสัญญาเช่าสิ้นสุดลง ผู้เช่าตาย ทายาทหรือบริวารไม่มีสิทธิขอต่อสัญญาเช่า
พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย
นายฮอนฝ่า ลิ่วเฉลิมวงศ์ เช่าตึกของโจทก์เพื่อประกอบธุรกิจการค้า ครบกำหนดสัญญาเช่าแล้วไม่ยอมออก ต่อมานายฮอนฝ่าตาย จำเลยเป็นบุตรและบริวารขัดขืนไม่ยอมส่งมอบตึกเช่า ตึกที่เช่าแม้มิได้ใช้เป็นที่ทำการค้าโดยตรง แต่ใช้เป็นที่อยู่อาศัยของคนที่ทำงานของบริษัทเคียนฮวดหลีซึ่งเป็นตึกสองห้องอยู่ติดกับตึกรายพิพาท แล
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1420/2505นายอับดุลทเย็บ เอสไมล์จี มัสกาตี โดยนายทเย็บบาย มูลลา จีวาบายผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายสุวัฒน์ ลิ่วเฉลิมวงศ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 420 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 การเช่าตึกเพื่อประกอบการค้า แม้จะมิได้ใช้เป็นที่ทำการค้าโดยตรง แต่ใช้เป็นที่พักอาศัยของคนทำงานบริษัทซึ่งอยู่ติดต่อกันเพื่อประโยชน์ในการค้าแล้ว ย่อมไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯ ฉะนั้น เมื่อครบกำหนดสัญญาเช่าแล้ว ผู้ให้เช่าย่อมฟ้องขับไล่ได้โจทก์ฟ้องว่า นายฮอนฝ่า ลิ่วเฉลิมวงศ์ ได้ทำสัญญาเช่าตึกโจทก์ เพื่อประกอบธุรกิจการค้า ครบกำหนดสัญญาเช่า นายฮอนฝ่าไม่ยอมออกทั้ง ๆ ที่โจทก์บอกกล่าวตลอดเวลา ต่อมานายฮอนฝ่าตายจำเลยเป็นบุตรและเป็นบริวารของนายฮอนฝ่าขัดขืนไม่ยอมส่งมอบตึกเช่าแก่โจทก์ ขอให้พิพากษาขับไล่ กับใช้ค่าเสียหาย จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่บริวารของจำเลยออกจากตึกพิพาท และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า นายฮอนฝ่าเช่าตึกรายพิพาทเพื่อประกอบการค้า แม้จะมิได้ใช้เป็นที่ทำการค้าโดยตรง แต่ก็ได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัยของคนที่ทำงานของบริษัทเคียนฮวดหลีซึ่งเป็นตึกสองห้องอยู่ติดกับตึกรายพิพาท และเพื่อประโยชน์ในการค้าของนายฮอนฝ่านั่นเอง ตึกรายพิพาทจึงไม่เป็นเคหะดังที่จำเลยฎีกา เมื่อไม่เป็นเคหะแล้ว ก็ย่อมไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน ฯ และเมื่อสัญญาเช่าที่นายฮอนฝ่าทำไว้กับโจทก์สิ้นกำหนดเวลาเช่าแล้ว จำเลยก็ไม่มีสิทธิที่จะขอต่อสัญญาเช่าอีกในเมื่อนายฮอนฝ่าตายเสียแล้ว พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย(สนิท สุมาวงศ์-ประกอบ หุตะสิงห์