ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการร้องสอด การทำละเมิดโดยการถอนข้าวกล้าของผู้อื่นในที่ดินของโจทก์ และการออกใบเหยียบย่ำ
การถอนข้าวกล้าของผู้อื่นที่ปลูกในที่ดินของโจทก์เป็นการละเมิดตาม ป.พ.พ. มาตรา 420 การสั่งอนุญาตให้ร้องสอดไม่ต้องไต่สวนก่อน และการออกใบเหยียบย่ำให้แก่ผู้มีสิทธิครอบครองแม้มีผู้คัดค้านที่ไม่มีสิทธิก็ชอบแล้ว
ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่ผู้ร้องสอด
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกถอนข้าวกล้าของโจทก์เสียหาย ขอค่าเสียหาย 160 บาท จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายและที่ดินเป็นของจำเลย ต่อมานายโต๊ะหมัดร้องสอดเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นฟังว่าที่ดินเป็นของโจทก์และจำเลยถอนข้าวของผู้ร้องสอด ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่ผู้ร้องสอด ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1153/2487นางแหมะ หวันแต้โจทก์นายเชย การะเกต นางคลิ้ง การะเกตจำเลยนายโต๊ะหมัด ละลอผู้ร้องสอด ป.พ.พ. ม. 420 พ.ร.บ.ออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2479 ม. 7 ป.ที่ดิน ป.วิ.พ. ม. 58ถอนข้าวกล้าของเขาซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินของผู้อื่น ไม่ใช่ที่ดินของจำเลย ย่อมเป็นการทำละเมิด การสั่งอนุญาตให้ร้องสอดเข้าเป็นโจทก์ ไม่มีกฎหมายบังคับให้ไต่สวนก่อน เมื่อผู้ร้องสอดเป็นผู้เสียหายและศาลอนุญาตให้เข้าเป็นโจทก์แล้ว ศาลก็ย่อมให้ชนะคดีจำเลยได้ แม้มีผู้คัดค้านการขอใบเหยียบย่ำ ถ้าผู้คัดค้านไม่มีสิทธิครอบครองอำเภอก็ออกใบเหยียบย่ำให้ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบุกรุกเข้าถอนข้าวกล้าของโจทก์เสียหาย ขอให้ใช้ค่าเสียหาย ๑๖๐ บาท จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย และที่นั้นเป็นของจำเลยต่อมานายโต๊ะหมัดร้องสอดเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นฟังว่าที่เป็นของโจทก์ และจำเลยถอนข้าวของผู้ร้องสอด ให้จำเลยใช้ค่าเสียหายแก่ผู้ร้องสอดศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ๑. ที่ว่าศาลสั่งอนุญาตให้ผู้ร้องสอดเข้าในคดีโดยไม่ได้ส่วนเสียก่อนศาลฎีกาเห็นว่าไม่มีกฎหมายบังคับให้ไต่สวนก่อนสั่งอนุญาต ๒. ที่พิพาทเป็นของโจทก์จำเลยถอนต้นข้าวของผู้ร้องสอดที่ปักดำไว้ในที่ของโจทก์ จึงเป็นการละเมิด ๓. ที่ว่าให้ผู้ร้องสอดชนะคดีเป็นการฝ่าฝืนมาตรา ๕๘ วรรค ๒ แห่งวิธีพิจารณาความแพ่ง ศาลอุทธรณ์ฟังว่าผู้ร้องสอดเป็นผู้เสียหายและศาลอนุญาตให้เข้าเป็นโจทก์ร่วมแล้ว จึงชนะคดีได้ ๔. ว่าอำเภอออกใบเหยียบย่ำให้โจทก์ทั้งที่จำเลยคัดค้าน เป็นการมิชอบตามพระราชบัญญัติออกโฉนดที่ดิน (ฉบับที่ ๖) พ.ศ.๒๔๗๙ มาตรา ๗ นั้น จำเลยไม่มีสิทธิครอบครองกฎหมายที่จำเลยยกขึ้น ฎีกาจึงไม่ช่วยให้ชนะคดี(ชม จามรมาน-ธรรมบ