ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1470/2508

ประเด็นกฎหมาย

จำเลยมิได้ยกความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.2504 ขึ้นเป็นข้อต่อสู้ในคำให้การ และกฎหมายดังกล่าวมิใช่กฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อ

หลักกฎหมาย

การเช่าทรัพย์ไม่ว่าจะใช้เพื่ออยู่อาศัยหรือทำการค้า ย่อมอยู่ในบังคับแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ลักษณะเช่าทรัพย์ หากจำเลยจะอ้างความคุ้มครองตามกฎหมายพิเศษ ต้องยกขึ้นสู้คดีตาม ป.วิ.พ. มาตรา 177 มิฉะนั้นต้องวินิจฉัยตามกฎหมายสามัญ และ พ.ร.บ.ควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.2504 มิใช่กฎหมายเกี่ยวกับความสง

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้จำเลยออกจากห้องพิพาท และยกฎีกาจำเลย

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าเนื่องจากผิดนัดไม่ชำระค่าเช่าและบอกเลิกการเช่าแล้ว จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ฟ้องซ้ำและมิได้ผิดนัด แต่ไม่ได้ยกความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.2504 ขึ้นเป็นข้อต่อสู้ในคำให้การ

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1470/2508นางบังหอม พัวธรรมโจทก์นายศิริ วิภาติวนิชย์จำเลย ป.พ.พ. ม. 537, ม. 566 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.2504 ป.วิ.พ. ม. 1774โดยปกติการเช่าทรัพย์ไม่ว่าจะใช้ทรัพย์สินนั้นเพื่ออยู่อาศัยหรือเพื่อทำการค้า ย่อมอยู่ในบังคับแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ลักษณะเช่าทรัพย์ หากจำเลยจะอ้างความคุ้มครองตามกฎหมายพิเศษอย่างไร ก็ต้องยกขึ้นสู้คดี เพราะตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 177 บัญญัติให้จำเลยแสดงโดยชัดแจ้งในคำให้การว่าจำเลยยอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างของโจทก์ทั้งสิ้นหรือแต่บางส่วน รวมทั้งเหตุแห่งการนั้น เมื่อจำเลยมิได้อ้างสิทธิหรือความคุ้มครองตามกฎหมายพิเศษ ก็ต้องวินิจฉัยคดีตามกฎหมายสามัญ เพราะสิทธิหรือความคุ้มครองตามกฎหมายอื่นนั้น จำเลยมิได้ยกขึ้นต่อสู้ให้เป็นประเด็นไว้ พระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.2504 มิใช่มีกรณีเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนไปเสียทั้งหมด การที่ผู้เช่ายินยอมเลิกใช้ทรัพย์สินที่เช่าหรือไม่อ้างเอาประโยชน์จากพระราชบัญญัตินี้ ก็หาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนแต่อย่างใดไม่โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าของโจทก์ โดยจำเลยผิดนัดไม่ชำระค่าเช่า และโจทก์ได้บอกเลิกการเช่ากับจำเลยแล้ว จำเลยต่อสู้ว่าโจทก์ฟ้องซ้ำจำเลยเช่าอยู่อาศัย โจทก์ไม่ไปเก็บค่าเช่าเอง จำเลยมิได้ผิดนัดไม่ชำระค่าเช่า ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า ฟ้องโจทก์ไม่เป็นฟ้องซ้ำ การเช่าเป็นการเช่าสามัญ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ลักษณะเช่าทรัพย์ เมื่อจำเลยรับว่าได้รับการบอกเลิกการเช่าห้องพิพาทจากโจทก์แล้ว จำเลยก็ต้องออกจากห้องพิพาท จำเลยอุทธรณ์ว่าจำเลยได้ยกความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.๒