ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 310/2489

ประเด็นกฎหมาย

ปัญหาข้อกฎหมายว่าการนำสืบไม่ตรงกับคำให้การในรายละเอียดเกี่ยวกับที่มาแห่งกรรมสิทธิ์เป็นข้อสำคัญในประเด็นหรือไม่

หลักกฎหมาย

ในคดีฟ้องขับไล่ ประเด็นหลักคือโจทก์เป็นเจ้าของมีอำนาจขับไล่หรือไม่ การที่จำเลยนำสืบแตกต่างจากคำให้การในรายละเอียดเกี่ยวกับที่มาแห่งกรรมสิทธิ์ (เช่น โก่นสร้างหรือซื้อมา) ไม่เป็นข้อสำคัญในประเด็น เพราะข้อเท็จจริงโดยรวมยังคงสอดคล้องกับคำให้การที่ว่าที่พิพาทเป็นของผู้ร้องสอด

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยอ้างว่าที่นาเป็นของโจทก์ จำเลยให้การว่าที่พิพาทเป็นของผู้ร้องสอดโดยโก่นสร้างมา แต่ต่อมาจำเลยนำสืบว่าผู้ร้องสอดซื้อที่ดินบางส่วน (1 ไร่) และโก่นสร้างเพิ่มเติม (18 ไร่) ซึ่งไม่ตรงกับคำให้การที่ว่าโก่นสร้างทั้งหมด

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 310/2489นางสาย แซ่ล้อโจทก์นายชัน ยศวิชัยจำเลยนายถอน ภัลยานุชผู้ร้องสอด ป.ที่ดิน ป.วิ.พ. ม. 177, ม. 182, ม. 183โจทก์ฟ้องขับไล่อ้างว่าเป็นที่ของตน จำเลยให้การว่า ที่พิพาทเป็นที่ของตน โดยตนได้โก่นสร้างมา แต่นำสืบว่าตนโก่นสร้างมา 18 ไร่ ซื้อมา 1 ไร่ ดังนี้แม้จะไม่ตรงกับคำให้การ ก็ไม่เป็นข้อสำคัญโจทก์ฟ้องว่า นา ๑ แปลงเนื้อที่ ๑๐ ไร่ ราคา ๔๐๐ บาทเป็นของโจทก์ จำเลยบุกรุกเข้าไปทำและเรียกค่าเสียหาย นายถอน ร้องสอดเข้าไปเป็นจำเลยร่วมและขอให้ถือคำให้การจำเลยเป็นคำให้การของผู้ร้องสอด ศาลอนุญาต จำเลยให้การว่า นาที่จำเลยเข้าทำเป็นของผู้ร้องสอดโดยผู้ร้องสอดและภรรยาโก่นสร้างมาเมื่อ พ.ศ.๒๔๘๗ ผู้ร้องสอดกู้เงินจำเลยและยอมให้จำเล ยทำนาแปลงนี้ต่างดอกเบี้ย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ พิพากษาต้องกันเชื่อข้อเท็จจริง นาฬิกาเป็นของผู้ร้องสอด โดยซื้อมาจากนายเคียง ๑ ไร่ แผ้วถางเพิ่มเติม ๑๘ ไร่ จีงให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า จำเลยให้การว่าผู้ร้องสอดโก่นสร้าง แต่นำสืบว่าซื้อจากนายเคียงเป็นการนำสืบไม่ตรงประเด็นข้อต่อสู้ ไม่ควรรับฟัง ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อโจทก์ฟ้องว่าที่ดินเป็นของโจทก์ขอให้ขับไล่ ประเด็นก็มีว่า โจทก์เป็นเจ้าของมีอำนาจขับไล่หรือไม่ เมื่อพะยานโจทก์เชื่อไม่ได้โดยพะยานจำเลยมีหลักฐานดีกว่า ว่าที่พิพาทไม่ใช่ของโจทก์ ศาลก็ต้องยกฟ้องโจทก์ ข้อที่จำเลยนำสืบว่า ที่ดินนั้นตนโก่นสร้าง ๑๘ ไร่ ซื้อมา๑ ไร่นั้น แม้จะไม่ตรงกับคำให้การ ก็หาเป็นข้อสำคัญในประเด็นอย่างได้ไม่ เพราะตามข้อเท็จจริงจะเรียกว่าผู้ร้องสอดได้โก่นสร้างที่นาพิพาทมาก็ไม่ผิด ฟังได้ว่าโจทก์ไม่ใช่เจ้าของแม่ พิพากษายืนให้ยกฟ้อง(ประมูล สุวรรณศร-อิศรภักดีธรรมวิเทต-เลขวณิชธรรมวิทัก