ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1080/2491นายยิ่วลอย คุกล่อยที่ 1, ขุนประคุตโคกขันที่ 2, นายหยี ลุ้งบ้านที่ 3จำเลยนายจั่นซุย แซ่จั่น โดยนางเล้น แซ่จั่น ผู้รับมฤดกความจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.พ.พ. ม. 420, ม. 1359, ม. 302. ป.วิ.พ. ม. 55.โจทก์กับพวกเป็นเจ้าของและใช้ห้องพิพาทเป็นสมาคม ซึ่งไม่ได้จดทะเบียนและให้จำเลยอาศัยอยู่ โจทก์ผู้เดียว ย่อมฟ้องขับไล่จำเลยในฐานะเป็นบุคคลธรรมดาที่เป็นเจ้าของร่วมกันได้ จำเลยอยู่ห้องพิพาทโดยทางอาศัย จะยกอายุความขึ้นต่อสู้โจทก์ ผู้เป็นเจ้าของไม่ได้ การอยู่โดยอาศัยหาอยู่ในความคุ้มครองของ พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันไม่โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องพิพาทของโจทก์กับพวก ซึ่งให้จำเลยอาศัยอยู่ จำเลยให้การว่าห้องพิพาทเป็นของมารดาจำเลย พวกโจทก์ได้มาขออาศัยเป็นสถานที่ของสมาคมยี่วอกวน เมื่อมารดาจำเลยตาย จำเลยได้รับมฤดกและปกครองตลอดมาจนทุกวันนี้ และจำเลยได้อนุญาตให้โจทก์อาศัยเพื่อกิจการของสมาคม และตัดฟ้องว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง และคดีขาดอายุความ ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องคดีนี้ และฟังข้อเท็จจริงว่า ห้องพิพาทเป็นของบิดามารดาจำเลยเป็นมฤดกตกได้แก่จำเลย ๆ ให้โจทก์อาศัยห้องพิพาทเกี่ยวกับการกุศล พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์มีสิทธิฟ้องได้ และฟังว่าห้องพิพาทเป็นของโจทก์ให้จำเลยอาศัยอยู่ พิพากษากลับ ให้ขับไล่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ห้องพิพาทเป็นของโจทก์ และคดีนี้โจทก์มิได้ฟ้องในนามของสมาคม แต่โจทก์ฟ้องในฐานะเป็นบุคคลธรรมดาเป็นเจ้าของร่วมกัน ข้อคัดค้านว่า เจ้าของมีหลายคน แต่ไม่ได้มาเข้าชื่อเป็นโจทก์ทั้งหมดนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องละเมิด ซึ่งสิทธิของโจทก์ถูกกระทบกระเทือ