ปัญหาข้อกฎหมายว่าศาลชั้นต้นที่ยอมให้จำเลยสืบหักล้างสัญญาเช่าที่ระบุว่าเช่าเพื่อการค้า โดยจำเลยอ้างว่าเช่าเพื่ออยู่อาศัยนั้น ชอบด้วยวิธีพิจารณาหรือไม่
สัญญาเช่ามีข้อความว่าเช่าเพื่อการค้า ผู้เช่าก็มีสิทธิจะต่อสู้และนำสืบได้ว่าตนเช่าเพื่ออยู่อาศัยได้
พิพากษายืน ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากบ้านเช่า โดยอ้างว่าจำเลยทำสัญญาเช่าเพื่อการค้า จำเลยให้การว่าได้เช่าบ้านเพื่ออยู่อาศัยและได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 386/2494นายวณิช เจริญโจทก์นายเตี่ยวฉุ่นตี่จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.วิ.พ. ม. 94สัญญาเช่ามีข้อความว่าเช่าเพื่อการค้า ผู้เช่าก็มีสิทธิจะต่อสู้และนำสืบได้ว่าตนเช่าเพื่ออยู่อาศัยได้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากบ้านเช่าของโจทก์โดยอ้างว่า จำเลยทำสัญญาเช่าบ้านโจทก์เพื่อการค้า จำเลยให้การว่า ได้เช่าบ้านโจทก์เพื่ออยู่อาศัย ได้รับความคุ้มครองตามพ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับเฉพาะในปัญหาข้อกฎหมายที่ศาลยอมให้จำเลยสืบหักล้างสัญญาเช่าที่โจทก์อ้างมีว่า เช่าเพื่อการค้าว่า จำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัยได้นั้น ไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อเท็จจริงที่ได้ความดังศาลอุทธรณ์ฟังมา จำเลยมีสิทธิที่จะต่อสู้และนำสืบได้ว่า จำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัยได้ ดังศาลฎีกาได้วินิจฉัยไว้แล้วตามฎีกาที่ ๑๕๕๐/๒๔๙๓ ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน(นนทประชา-มนูภันย์วิมลสาร-ศิลปสิทธิวินิจฉัย)ศาลจังหวัดสงขลา - นาย+ศาลอุทธรณ์ - หลวงวุฒิ+แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ