ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1452/2510พนักงานอัยการ กรมอัยการโจทก์นายวิบูลย์หรือเซี้ยง วงศ์ภินันท์วัฒนาจำเลย พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ป.วิ.อ. ม. 39 (7) ป.อ. ม. 2, ม. 3โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกระทำความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ ระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกา มีประราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2510 บัญญัติให้ผู้มีอาวุธปืน ฯลฯ นำไปขอรับอนุญาติหรือนำไปมอบให้นายทะเบียนท้องที่ได้ภายใน 90 วัน โดยผู้นั้นไม่ต้องรับโทษ ซึ่งเมื่อคดียังอยู่ในระหว่าง 90 วัน ก็ต้องถือว่าในระหว่างระยะเวลานี้กฎหมายได้ยกเว้นโทษให้แก่จำเลยแล้ว ศาลจึงต้องพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีและทำการค้าอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนสำหรับใช้แต่ในการสงครามโดยมิได้รับอนุญาติ ฯ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ.๒๔๙๐ ฯลฯ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีกระสุนปืนและอาวุธปืน มีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ โจทก์จำเลยต่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า บัดนี้ ได้มีพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ ( ฉบับที่ ๔ ) พ.ศ.๒๕๑๐ มาตรา ๕ , ๖ และ ๗ บัญญัติให้ผู้มีอาวุธปืนเครื่องกระสุนและวัตถุระเบิดไม่ว่าชนิดใดหรือขนาดใด ๆ ซึ่งยังไม่ได้รับอนุญาติโดยชอบด้วยกฎหมายหรือที่ไม่อาจอนุญาติได้ตามกฎหมาย หรือที่สำหรับใช้เฉพาะแต่ในสงคราม นำไปขอรับอนุญาติหรือนำไปมอบให้นายทะเบียนท้องที่ได้ภายใน ๙๐ วัน โดยผู้นั้นไม่ต้องรับโทษ ซึ่งขณะนี้ก็ยังอยู่ในระหว่างเวลา ๙๐ วัน จึงต้องถือว่าในระหว่างระยะเวลานี้ กฎหมายได้ยกเว้นโทษให้แก่ผู้มีอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน โดยไม่ได้รับอนุญาติแล้ว จำ