ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1796/2542นางสาวประคอง พันธ์ธนาพร กับพวกโจทก์นายวิชัย เบญจรงคพันธุ์ กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 1312, ม. 1314ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1312 เฉพาะตัวโรงเรือนที่สร้างรุกล้ำที่ดินของผู้อื่นโดยสุจริตเท่านั้นที่ได้รับความคุ้มครอง รั้วกำแพงที่จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ก่อสร้างรุกล้ำที่ดินโจทก์ทั้งสองย่อมไม่ได้รับความคุ้มครองตามบทบัญญัติดังกล่าว ทั้ง ป.พ.พ. มาตรา 1314 ก็ไม่ได้บัญญัติให้นำมาตรา 1312 มาบังคับ เมื่อจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ก่อสร้างรั้วอันเป็นการละเมิดโจทก์ทั้งสองจึงต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ทั้งสอง จะอ้างว่าได้ขายและส่งมอบที่ดินให้บุคคลภายนอกไปหมดแล้วมาเป็นข้อแก้ตัวหาได้ไม่โจทก์ทั้งสองฟ้องและแก้ไขคำฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสิบเอ็ดรื้อถอนรั้วกำแพงออกจากที่ดินโจทก์ทั้งสองและให้ส่งมอบที่ดินคืนโจทก์ทั้งสองในสภาพเรียบร้อย หากไม่รื้อถอนให้โจทก์ทั้งสองมีอำนาจรื้อถอนโดยให้จำเลยทั้งสิบเอ็ดร่วมกันรับผิดชอบในค่าใช้จ่าย ห้ามจำเลยทั้งสิบเอ็ดเกี่ยวข้องกับที่ดินของโจทก์ทั้งสอง และให้ร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ทั้งสองเป็นเงิน ๒๔๐,๐๐๐ บาท และต่อไปอีกเดือนละ ๑๐,๐๐๐ บาท นับแต่วันถัดจากวันฟ้องจนกว่าจำเลยทั้งสิบเอ็ดจะรื้อถอนรั้วกำแพงออกไปจากที่ดินของโจทก์ทั้งสอง จำเลยที่ ๑ ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ ๒ ให้การว่า รั้วกำแพงดังกล่าวมิได้รุกล้ำที่ดินโจทก์ทั้งสอง หากข้อเท็จจริงฟังได้ว่าแนวรั้วกำแพงรุกล้ำเข้าไปในที่ดินโจทก์ทั้งสอง โจทก์ทั้งสองก็ชอบที่จะเรียกค่าใช้ที่ดินจากจำเลยที่ ๔ ถึงที่ ๑๑ และจดทะเบียนภาระจำยอมโจทก์ทั้งสองไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ ๒ คดีโจทก์ทั้งสองขาดอายุความ ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๔ ให้การและฟ้องแย้งว่า ตามข้ออ้างของโจทก์ทั้งสองส่วนที่รุกล