ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1710
ตัวบท
มาตรา 1710 คดีฟ้องขอให้เพิกถอนข้อกำหนดพินัยกรรมนั้น มิให้ฟ้องเมื่อพ้นกำหนดดังนี้ (1) สามเดือนภายหลังที่ผู้ทำพินัยกรรมตาย ในกรณีที่โจทก์รู้เหตุแห่งการที่จะขอให้เพิกถอนได้ ในระหว่างที่ผู้ทำพินัยกรรมยังมีชีวิตอยู่ หรือ (2) สามเดือนภายหลังที่โจทก์ได้รู้เหตุเช่นนั้นในกรณีอื่นใด แต่ถ้าโจทก์ไม่รู้ว่ามีข้อกำหนดพินัยกรรมอันกระทบกระทั่งถึงส่วนได้เสียของตน แม้ว่าโจทก์จะได้รู้เหตุแห่งการที่จะขอให้เพิกถอนได้ก็ดี อายุความสามเดือนให้เริ่มนับแต่ขณะที่โจทก์รู้หรือควรจะได้รู้ว่ามีข้อกำหนดพินัยกรรมนั้น แต่อย่างไรก็ดี ห้ามมิให้ฟ้องคดีเช่นนี้เมื่อพ้นสิบปีนับแต่ผู้ทำพินัยกรรมตาย
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 478/2501 — ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับสินเดิม สินสมรส การทำพินัยกรรมยกทรัพย์สินสมรส การตกไปของพินัยกรรมเมื่อผู้รับพินัยกรรมตายก่อนเจ้ามรดก อายุความฟ้องเพิกถอนพินัยกร
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6855/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1237/2554 — ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการอุทธรณ์ค่าขึ้นศาล ฟ้องเคลือบคลุม คดีอุทลุม และอายุความฟ้องเพิกถอนพินัยกรรม
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6855/2541