ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 47
ตัวบท
มาตรา 47 ภูมิลำเนาของผู้ที่ถูกจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลหรือตามคำสั่งโดยชอบด้วยกฎหมาย ได้แก่เรือนจำหรือทัณฑสถานที่ถูกจำคุกอยู่ จนกว่าจะได้รับการปล่อยตัว
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5312/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 830/2561
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2207/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2467/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7599/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2207/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7599/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1085/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1085/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3294/2549
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1965/2549
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 516/2548
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4813/2548
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8103/2548
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 516/2548
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4813/2548