ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 472
ตัวบท
มาตรา 472 ในกรณีที่ทรัพย์สินซึ่งขายนั้นชำรุดบกพร่องอย่างหนึ่งอย่างใด อันเป็นเหตุให้เสื่อมราคาหรือเสื่อมความเหมาะสมแก่ประโยชน์อันมุ่งจะใช้เป็นปกติก็ดี ประโยชน์ที่มุ่งหมายโดยสัญญาก็ดี ท่านว่าผู้ขายต้องรับผิด ความที่กล่าวมาในมาตรานี้ย่อมใช้ได้ ทั้งที่ผู้ขายรู้อยู่แล้วหรือไม่รู้ว่าความชำรุดบกพร่องมีอยู่
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 508/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4974/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5569/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3086/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 537/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3279/2527 — การออกเช็คแล้วสั่งห้ามธนาคารจ่ายเงินเนื่องจากสินค้าชำรุดบกพร่อง ถือเป็นการออกเช็คโดยเจตนาไม่ให้ใช้เงินหรือไม่
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5581/2533 — ผู้ขายต้องรับผิดต่อความชำรุดบกพร่องของสินค้าที่ไม่ปรากฏชัดในขณะส่งมอบ และค่าเสียหายที่เกิดจากพฤติการณ์พิเศษที่ผู้ขายคาดเห็นได้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 508/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 537/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3086/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4146/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6976/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3279/2527 — การที่ผู้ซื้อสั่งห้ามธนาคารจ่ายเงินตามเช็คที่ออกให้แก่ผู้ขาย เนื่องจากสินค้าชำรุดบกพร่องก่อนเช็คถึงกำหนด ผู้ซื้อมีสิทธิตาม ป.พ.พ. มาตรา 488 ที่จะยึดหน
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2830/2522
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 951/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 66 - 67/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5584/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 464/2545