ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 505

ตัวบท

มาตรา 505 อันว่าขายเผื่อชอบนั้น คือการซื้อขายกันโดยมีเงื่อนไขว่าให้ผู้ซื้อได้มีโอกาสตรวจดูทรัพย์สินก่อนรับซื้อ

ฎีกาที่อ้างมาตรานี้

• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 121/2543
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 121/2543
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3889/2548
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 121/2543
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1076/2473 — สัญญาขายเผื่อชอบเป็นสัญญามีเงื่อนไข ตามพฤติการณ์ไม่เข้าเงื่อนไขตามมาตรา 508 สัญญาจึงไม่สมบูรณ์ และฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1223/2473 — ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการซื้อขายตามคำพรรณา การแปลสัญญา และการคำนวณค่าเสียหายในหนี้เงินตราต่างประเทศ