ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 821
ตัวบท
มาตรา 821 บุคคลผู้ใดเชิดบุคคลอีกคนหนึ่งออกแสดงเป็นตัวแทนของตนก็ดี รู้แล้วยอมให้บุคคลอีกคนหนึ่งเชิดตัวเขาเองออกแสดงเป็นตัวแทนของตนก็ดี ท่านว่าบุคคลผู้นั้นจะต้องรับผิดต่อบุคคลภายนอกผู้สุจริตเสมือนว่าบุคคลอีกคนหนึ่งนั้นเป็นตัวแทนของตน
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4048/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4446/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5002/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4002/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4048/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 311/2495
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4352/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5984/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ADMIN 6057/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5587/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1981/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 65/2489 — ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความรับผิดในสัญญาขายกระดาษ กรณีตัวแทนมีอำนาจหรือไม่ และเหตุสุดวิสัยจากการควบคุมกระดาษโดยรัฐ
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7802/2552
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 493/2546
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8331/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2581/2561
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 355/2563
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1497/2544