ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 887
ตัวบท
มาตรา 887 อันว่าประกันภัยค้ำจุนนั้น คือสัญญาประกันภัยซึ่งผู้รับประกันภัยตกลงว่าจะใช้ค่าสินไหมทดแทนในนามของผู้เอาประกันภัย เพื่อความวินาศภัยอันเกิดขึ้นแก่บุคคลอีกคนหนึ่ง และซึ่งผู้เอาประกันภัยจะต้องรับผิดชอบ บุคคลผู้ต้องเสียหายชอบที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนตามที่ตนควรจะได้นั้นจากผู้รับประกันภัยโดยตรง แต่ค่าสินไหมทดแทนเช่นว่านี้หาอาจจะคิดเกินไปกว่าจำนวนอันผู้รับประกันภัยจะพึงต้องใช้ตามสัญญานั้นได้ไม่ ในคดีระหว่างบุคคลผู้ต้องเสียหายกับผู้รับประกันภัยนั้น ท่านให้ผู้ต้องเสียหายเรียกตัวผู้เอาประกันภัยเข้ามาในคดีด้วย อนึ่ง ผู้รับประกันภัยนั้นแม้จะได้ส่งค่าสินไหมทดแทนให้แก่ผู้เอาประกันภัยแล้ว ก็ยังหาหลุดพ้นจากความรับผิดต่อบุคคลผู้ต้องเสียหายนั้นไม่ เว้นแต่ตนจะพิสูจน์ได้ว่าสินไหมทดแทนนั้นผู้เอาประกันภัยได้ใช้แก่ผู้ต้องเสียหายแล้ว
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7584/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6288/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3535/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6282/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6688/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3815/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4746/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4002/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5240/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3074/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7230/2552
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4952/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7078/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9481/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8820/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5310/2562
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1746/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2105/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4002/2540