ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 193 ตรี
ตัวบท
มาตรา 193 ตรี ในคดีซึ่งต้องห้ามอุทธรณ์ตามมาตรา 193 ทวิ ถ้าผู้พิพากษาคนใดซึ่งพิจารณาหรือลงชื่อในคำพิพากษาหรือทำความเห็นแย้งในศาลชั้นต้นพิเคราะห์เห็นว่าข้อความที่ตัดสินนั้นเป็นปัญหาสำคัญอันควรสู่ศาลอุทธรณ์และอนุญาตให้อุทธรณ์หรืออธิบดีกรมอัยการหรือพนักงานอัยการซึ่งอธิบดีกรมอัยการได้มอบหมายลงลายมือชื่อรับรองในอุทธรณ์ว่า มีเหตุอันควรที่ศาลอุทธรณ์จะได้วินิจฉัยก็ให้รับอุทธรณ์นั้นไว้พิจารณาต่อไป
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9648/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 413/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2154/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 659/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6826/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2255/2534 — ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการรับรองอุทธรณ์ของพนักงานอัยการ และการอ้างข้อเท็จจริงในอุทธรณ์ที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้น
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3170/2549
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1070/2549
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3096/2550
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3901/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2058/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2644/2554