ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 80
ตัวบท
มาตรา 80 ที่เรียกว่าความผิดซึ่งหน้านั้น ได้แก่ความผิดซึ่งเห็นกำลังกระทำ หรือพบในอาการใดซึ่งแทบจะไม่มีความสงสัยเลยว่าเขาได้กระทำผิดมาแล้วสด ๆ อย่างไรก็ดี ความผิดอาญาดังระบุไว้ในบัญชีท้ายประมวลกฎหมายนี้ ให้ถือว่าความผิดนั้นเป็นความผิดซึ่งหน้าในกรณีดังนี้ (1) เมื่อบุคคลหนึ่งถูกไล่จับดังผู้กระทำโดยมีเสียงร้องเอะอะ (2) เมื่อพบบุคคลหนึ่งแทบจะทันทีทันใดหลังจากการกระทำผิดในถิ่นแถวใกล้เคียงกับที่เกิดเหตุนั้นและมีสิ่งของที่ได้มาจากการกระทำผิด หรือมีเครื่องมือ อาวุธหรือวัตถุอย่างอื่นอันสันนิษฐานได้ว่าได้ใช้ในการกระทำผิด หรือมีร่องรอยพิรุธเห็นประจักษ์ที่เสื้อผ้าหรือเนื้อตัวของผู้นั้น
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4316/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 244/2490
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3146/2543
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4461/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3176/2516 — การจับกุมผู้กระทำผิดฐานจอดรถซ้อนคันโดยเจ้าพนักงานจราจรชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ และการกล่าวคำขณะจับกุมถือเป็นหมิ่นประมาทหรือไม่
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4461/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6894/2549
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2535/2550
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3176/2516
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1328/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2535/2550
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3751/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1328/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6421/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 244/2490
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 244/2491