นิติสัมพันธ์ระหว่างจำเลยกับโจทก์เป็นการจ้างแรงงานหรือจ้างทำของ และสิทธิในการได้รับค่าชดเชย ค่าครองชีพ และค่าจ้างขั้นต่ำ
การที่จำเลยจ่ายค่าจ้างตามผลงาน แต่จำเลยมีอำนาจบังคับบัญชา กำหนดวันเวลาและสถานที่ทำงาน โจทก์ต้องลงเวลาทำงานและยื่นใบลาเมื่อขาดงาน จำเลยลงโทษได้เมื่อฝ่าฝืน ถือเป็นนิติสัมพันธ์แบบจ้างแรงงาน การจ่ายค่าตอบแทนตามผลงานก็ถือเป็นค่าจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ข้อ 2
ศาลฎีกาเห็นพ้องกับศาลแรงงานกลางว่าโจทก์ทั้งสิบหกเป็นลูกจ้างของจำเลย จำเลยต้องจ่ายค่าครองชีพค้างจ่ายคนละ 2,000 บาท และค่าชดเชยส่วนที่ขาดคนละ 2,400 บาท รวมเป็นเงินคนละ 4,400 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ที่ 1 ถึงที่ 12 ส่วนโจทก์ที่ 13 ถึงที่ 16 ไม่ต้องจ่ายดอกเบี้ยเนื่องจากไม่มีคำขอ
จำเลยจ่ายค่าจ้างตามผลงาน แต่โจทก์ต้องทำงานตามวันเวลาที่จำเลยกำหนด (จันทร์-ศุกร์ 8-17 น.) ต้องลงเวลาทำงาน หากไม่มาทำงานต้องยื่นใบลา จำเลยสามารถลงโทษได้เมื่อฝ่าฝืน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3838 - 3853/2532นางสาว อุบล มะ บุญ กับพวกโจทก์องค์การผลิตอาหารสำเร็จรูปจำเลย ป.พ.พ. ม. 575, ม. 587 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2จำเลยจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ตามผลงานแต่จำเลยเป็นผู้มีอำนาจบังคับบัญชาโจทก์ในการทำงาน ดังนี้ นิติสัมพันธ์ระหว่างจำเลยกับโจทก์จึงเป็นลักษณะการจ้างแรงงานหาใช่จ้างทำของไม่ การที่จำเลยจ่ายค่าตอบแทนการทำงานให้โจทก์ตามผลงานที่ทำได้นั้นค่าตอบแทนดังกล่าวคงเป็นค่าจ้าง ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ 2คดีทั้งสิบหกสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางรวมพิจารณาพิพากษาเข้าด้วยกัน โดยเรียกโจทก์สำนวนแรกว่าโจทก์ที่ 1 และเรียกโจทก์สำนวนถัดไปว่าโจทก์ที่ 2 ถึงโจทก์ที่ 16 ตามลำดับ โจทก์ทั้งสิบหกฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ ต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะโอนกิจการให้เอกชนดำเนินการต่อ โดยในการเลิกจ้างนี้ จำเลยได้จ่ายค่าชดเชยให้โจทก์แล้ว แต่จำเลยไม่ได้นำเงินค่าครองชีพเดือนละ 400 บาท มารวมคำนวณด้วย จึงจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ขาดไปและจำเลยไม่จ่ายค่าครองชีพเดือนละ 400 บาท ให้โจทก์ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2531 ถึงเดือนกันยายน 2531 รวม 5 เดือน เป็นค่าครองชีพค้างจ่ายคนละ 2,000 บาท อีกทั้งจำเลยยังจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ต่ำกว่าค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมาย จึงขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าจ้างที่จ่ายต่ำกว่าค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมายจำนวนตามฟ้องให้โจทก์ ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินให้แก่โจทก์แต่ละคนตามคำขอท้ายฟ้อง จำเลยทั้งสิบหกสำนวนให้การว่า โจทก์ทั้งสิบหกไม่ใช่ลูกจ้างประจำของจำเลย แต่เป็นผู้รับจ้างทำของ โดยโจทก์แต่ละคนจะได้ค่าจ้างคำนวณตามผลงานที่ทำได้ในแต่ละวัน จำเลยไม่เคยจ่ายค่าจ้างต่ำกว่าค่าจ้างขั้นต่ำตามกฎหมาย โจทก์ไม่มีสิ