ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 587
ตัวบท
มาตรา 587 อันว่าจ้างทำของนั้น คือสัญญาซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่าผู้รับจ้าง ตกลงรับจะทำการงานสิ่งใดสิ่งหนึ่งจนสำเร็จให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่าผู้ว่าจ้าง และผู้ว่าจ้างตกลงจะให้สินจ้างเพื่อผลสำเร็จแห่งการที่ทำนั้น
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 68/2501 — สัญญาจ้างว่าความไม่จำเป็นต้องทำเป็นหนังสือก็ใช้ได้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 519/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1443/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 287/2507 — การประกอบอาชีพนางผดุงครรภ์เป็นการรับจ้างทำของตาม ป.พ.พ. มาตรา 587 ซึ่งต้องจดทะเบียนการค้าและเสียภาษีการค้าตามประมวลรัษฎากรที่แก้ไขเพิ่มเติมหรือไม่
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2501 - 2504/2521 — ข้อตกลงการจ่ายค่าจ้างแก่ทนายความเพื่อเจรจาขอขึ้นราคาที่ดินที่ถูกเวนคืน (ลักษณะเป็นการจ้างทำของ) ตกเป็นโมฆะหรือไม่ เนื่องจากขัดต่อความสงบเรียบร้อยและศี
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4729/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ADMIN 4680/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7547/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5604/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 97/2546
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6407/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3149/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 948/2546
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5737/2552
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 126/2540 — ลักษณะของสัญญาซื้อขายหินอ่อนพร้อมติดตั้งว่าเป็นสัญญาขายของหรือรับจ้างทำของ และผลทางภาษีอากรรวมถึงขั้นตอนการฟ้องคดีขอคืนภาษี
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3660/2551