ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 449/2530นาง สุภาณี ธานี กับพวกโจทก์นาย มา นพ พล จันทร์จำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2 ป.พ.พ. ม. 575, ม. 587จำเลยจ้างโจทก์ทั้งหกให้สอนหนังสือนักเรียนโดยจ่ายค่าจ้างเป็นรายเดือน และจำเลยมีอำนาจออกระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานรวมทั้งกำหนดวันเวลาสอนหนังสือให้โจทก์ทั้งหกปฏิบัติได้ หากโจทก์ปฏิบัติฝ่าฝืนจำเลยมีอำนาจลงโทษถึงขั้นเลิกจ้างได้ ทั้งการที่จำเลยจ่ายค่าจ้างให้โจทก์ทั้งหก มิใช่หวังผลสำเร็จของการสอนหนังสือนักเรียนแต่อย่างใดแม้โจทก์ทั้งหกจะมีอิสระในการสอนหนังสือตามวิชาชีพที่ได้เรียนมาแต่ก็จะต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานที่จำเลยวางไว้ ดังนั้นสัญญาจ้างระหว่างจำเลยกับโจทก์ทั้งหกจึงเป็นสัญญาจ้างแรงงาน มิใช่สัญญาจ้างทำของ.โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทั้งหกเป็นลูกจ้างปฏิบัติหน้าที่ครูในโรงเรียนสงเคราะห์ศึกษา จำเลยเป็นนายจ้างของโจทก์ทั้งหก จำเลยมีคำสั่งเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์มิได้ทำความผิด โจทก์จึงมีสิทธิได้รับค่าชดเชยตามกฎหมาย ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ทั้งหกจำเลยให้การว่า จำเลยมิใช่นายจ้างของโจทก์ โจทก์ปฏิบัติผิดระเบียบข้อบังคับของโรงเรียน แล้วโจทก์สมัครใจลาออกเอง จึงไม่มีสิทธิรับเงินใด ๆ ทั้งการเป็นครูสอนหนังสือเป็นการจ้างทำของ ไม่ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายแรงงาน ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ทั้งหกตามฟ้องจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยจ้างโจทก์ทั้งหกให้สอนหนังสือในโรงเรียนสงเคราะห์ศึกษา โดยจ่ายค่าจ้างเป็นรายเดือน มีระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานจำเลยมีอำนาจบังคับบัญชาโจทก์และกำหนดเวลาในการทำงาน