ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 557/2510นายผ่อน สุทธิพันธ์โจทก์กรมชลประทานจำเลย ป.พ.พ. ม. 69, ม. 76, ม. 420, ม. 448 พ.ร.บ.ระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ.2495 ระเบียบของกระทรวงการคลังโดยอนุมัติคณะรัฐมนตรีวางระเบียบไว้ว่าลูกจ้างคนใดต้องหาคดีอาญาและถูกควบคุมตัว ก็ให้กรม กองเจ้าสังกัดต่างๆ สั่งพักงานลูกจ้างนั้นไว้ก่อนไม่ให้ไล่ออกทันที ดังนี้ จำเลยซึ่งเป็นกรมเจ้าสังกัดจะต้องปฏิบัติตามระเบียบระเบียบเดิมของจำเลยที่ขัดกับระเบียบของกระทรวงการคลังเป็นอันถูกยกเลิกไปในตัวการที่จำเลยอุทธรณ์ระเบียบของจำเลยไปกระทรวงการคลังว่า ขัดกับระเบียบของจำเลย แต่กระทรวงการคลังก็ได้ตอบยืนยันไม่ยอมให้ถือระเบียบของจำเลย การที่จำเลยมีคำสั่งในระหว่างอุทธรณ์ระเบียบให้ไล่โจทก์ออกย้อนไปถึงวันโจทก์ถูกกล่าวหาและถูกจับกุมจึงเป็นการไม่ชอบด้วยระเบียบ เมื่อคดีฟังไม่ได้ว่าโจทก์ได้ทราบคำสั่งให้ไล่ออกของจำเลย นับถึงวันฟ้องเกิน 1 ปี คดีโจทก์จึงยังไม่ขาดอายุความโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นข้าราชการประเภทลูกจ้างของกรมชลประทานจำเลย ค่าจ้างรายวัน ๆ ละ 27 บาท 19 สตางค์ รับราชการมาถึงวันฟ้อง 9 ปี 7 เดือน 16 วัน มีสิทธิรับเงินบำเหน็จตามกฎหมาย วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2505 โจทก์ถูกจับกุมคุมขังและถูกฟ้องฐานปล้นฆ่าคนตายซึ่งถึงที่สุดโดยศาลทหารกรุงเทพพิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์ไปรายงานตัวขอกลับเข้าทำงาน จำเลยปฏิเสธว่ากรมมีคำสั่งไล่โจทก์ออกจากงานแล้วตั้งแต่วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2505คำสั่งจำเลยไม่ชอบด้วยกฎหมายขอให้จำเลยจ่ายค่าจ้าง 11,582.94 บาท กับดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า ตามระเบียบอันเป็นคำสั่งของจำเลย โจทก์จะต้องรายงานต้องคดีและยื่นใบลากิจ โจทก์เพิกเฉย ถือว่าโจทก์ขัดคำสั่งจึงสั่งไล่ออกฟ้องโจทก์ขาดอายุความศาลชั้นต้นพิพากษาให