ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6918/2544พนักงานอัยการจังหวัดกำแพงเพชรโจทก์นายสมพงษ์ ภู่ย้อย กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 226, ม. 227, ม. 232จ. ประจักษ์พยานโจทก์ยืนยันว่า ในวันเวลาเกิดเหตุ จ. ไปซื้อเมทแอมเฟตามีนที่บ้านของจำเลย แม้ จ. ถูกจับกุมดำเนินคดีฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่เป็นการดำเนินคดีในการกระทำความผิดคนละคราวแยกต่างหากจากคดีนี้ ทั้ง จ. ก็มิได้มีส่วนร่วมในการกระทำความผิดกับจำเลยในคดีนี้ในลักษณะเป็นตัวการ ผู้ใช้ หรือผู้สนับสนุน การเบิกความของ จ. จึงมิใช่เป็นคำซัดทอดของผู้ต้องหาหรือจำเลยผู้ร่วมกระทำความผิดด้วยกัน ย่อมรับฟังประกอบพยานหลักฐานอื่นของโจทก์ได้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๔, ๗, ๘, ๑๕, ๖๖ จำเลยที่ ๑ ให้การรับสารภาพ จำเลยที่ ๒ ให้การรับสารภาพว่ามีเมทแอมเฟตามีนจำนวน ๓ เม็ด ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่ปฏิเสธฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำหน่ายเมทแอมเฟตามีน ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งสอง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค ๖ พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๒ ฎีกา ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้ว ข้อเท็จจริงรับฟังเป็นยุติว่า ในวันเวลาและสถานที่เกิดเหตุตามฟ้อง เจ้าพนักงานตำรวจจับกุมจำเลยทั้งสองตามที่ยืนยันว่าได้ซื้อเมทแอมเฟตามีนที่บ้านของจำเลยทั้งสอง จำเลยที่ ๑ รับสารภาพทั้งในชั้น จับกุมชั้นสอบสวนและชั้นพิจารณาว่า เป็นผู้จำหน่ายเมทแอมเฟตามีน ๖ เม็ด ให้แก่ จ. และขณะจับกุมเจ้าพนักงานตำรวจยึดเมทแอมเฟตามีน ๓ เม็ด ได้จากจำเลยที่ ๒ ในชั้นจับกุม ชั้นสอบสวนและชั้นพิจารณาจำเลยที่ ๒ รับว่ามี เมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย และมิไ