ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 226
ตัวบท
มาตรา 226 พยานวัตถุ พยานเอกสาร หรือพยานบุคคลซึ่งน่าจะพิสูจน์ได้ว่าจำเลยมีผิดหรือบริสุทธิ์ ให้อ้างเป็นพยานหลักฐานได้ แต่ต้องเป็นพยานชนิดที่มิได้เกิดขึ้นจากการจูงใจ มีคำมั่นสัญญา ขู่เข็ญ หลอกหลวงหรือโดยมิชอบประการอื่น และให้สืบตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้หรือกฎหมายอื่นอันว่าด้วยการสืบพยาน
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8021/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3412/2552
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 682/2522 — ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการรับฟังพยานหลักฐานคำซัดทอดและคำรับสารภาพที่เกิดจากการหลอกลวงในคดีอาวุธปืน
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6965/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1324/2546
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5539/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1863/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4112/2552
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10742/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3214/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4135/2552
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2414/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2429/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1866/2553