ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 129/2490ขุนวรวัจน์โจทก์นางเล็ก นิลธาดาจำเลย ป.พ.พ. ม. 537, ม. 420 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2486 เช่าเคหะทำการค้าเป็นส่วนใหญ่ไม่อยู่ในความควบคุมตาม พ.ร.บ. ควบคุมค่าเช่า 2486 ผู้ให้เช่าบอกเลิกสัญญาเช่าโดยชอบแล้ว จึงมี พ.ร.บ. ความคุมค่าเช่า 2489 ดังนี้ จะใช้ พ.ร.บ.ฉะบับนี้มาบังคับไม่ได้ เพราะการอยู่ในเคหะที่เช่านั้น เป็นการอยู่โดยมะเลิดศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงตามศาลล่างว่า ห้องเช่ารายนี้จำเลยใช้ประกอบการค้าเป็นส่วนใหญ่ หาใช่อยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่ไม่ จึงไม่อยู่ในความคุ้มครองแห่ง พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน ๒๔๘๖ ส่วน พ.ร.บ. ควบคุมค่าเช่าฉะบับ พ.ศ. ๒๔๘๙ จะนำมาใช้แก่คดีนี้ไม่ได้เพราะออกใช้ภายหลังที่จำเลยละเมิดสิทธิในทรัพย์ของโจทก์ และขัดขืนอยู่โดยไม่มีอำนาจ จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลล่างซึ่งให้ขับไล่จำเลย(เลขวณิชธรรมวิทักษ์-นาถปรีชา-มนูภันย์วิมลสาร)ศาลชั้นต้น - นายสกล ประภาสโนบลศาลอุทธรณ์ - พระอุลยทรรศน์ปฏิภาณแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ