ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 155
ตัวบท
มาตรา 155 การแสดงเจตนาลวงโดยสมรู้กับคู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งเป็นโมฆะ แต่จะยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้บุคคลภายนอกผู้กระทำการโดยสุจริต และต้องเสียหายจากการแสดงเจตนาลวงนั้นมิได้ ถ้าการแสดงเจตนาลวงตามวรรคหนึ่งทำขึ้นเพื่ออำพรางนิติกรรมอื่น ให้นำบทบัญญัติของกฎหมายอันเกี่ยวกับนิติกรรมที่ถูกอำพรางมาใช้บังคับ
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 704/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2899/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1444/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1933/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6886/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 530/2546
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2041/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4686/2552
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5690/2552
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5457/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8333/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1335/2561
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2514/2561 — สัญญาขายฝากที่ดินเป็นนิติกรรมอำพรางสัญญากู้ยืมเงินหรือไม่ และผู้รับโอนโดยสุจริตได้รับความคุ้มครองหรือไม่