ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 161

ตัวบท

มาตรา 161 ถ้ากลฉ้อฉลเป็นแต่เพียงเหตุจูงใจให้คู่กรณีฝ่ายหนึ่งยอมรับข้อกำหนดอันหนักยิ่งกว่าที่คู่กรณีฝ่ายนั้นจะยอมรับโดยปกติ คู่กรณีฝ่ายนั้นจะบอกล้างการนั้นหาได้ไม่ แต่ชอบที่จะเรียกเอาค่าสินไหมทดแทนเพื่อความเสียหายอันเกิดจากกลฉ้อฉลนั้นได้

ฎีกาที่อ้างมาตรานี้

• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 707 - 708/2505 — ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับสัญญาขายฝาก: สิทธิไถ่ถอนเมื่อวันสุดท้ายเป็นวันหยุดราชการ, ผลของหนังสือที่ผู้ซื้อฝากบังคับให้ทำ, และความสมบูรณ์ของสินไถ่ที่รวมดอ
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4437/2559
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5246/2543
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4931/2533 — อายุความ 2 ปี ของสิทธิเรียกร้องหนี้ค่าใช้บริการโทรศัพท์ทางไกลระหว่างประเทศ และการนับวันสุดท้ายของอายุความเมื่อวันครบกำหนดตรงกับวันหยุดราชการ
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 590/2540 — บันทึกถ้อยคำของทายาทที่ให้ไว้ต่อเจ้าพนักงานที่ดินว่าไม่ประสงค์ขอรับมรดกและยินยอมให้ทายาทอื่นรับมรดกแต่เพียงผู้เดียว เป็นการสละมรดกตาม ป.พ.พ. มาตรา 161
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 715/2503 — การนับวันสุดท้ายของอายุอุทธรณ์เมื่อตรงกับวันหยุด และผลต่อการออกหมายแดงแจ้งโทษเด็ดขาดเพื่อรับพระราชทานอภัยโทษ