ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 326
ตัวบท
มาตรา 326 บุคคลผู้ชำระหนี้ชอบที่จะได้รับใบเสร็จเป็นสำคัญจากผู้รับชำระหนี้นั้น และถ้าหนี้นั้นได้ชำระสิ้นเชิงแล้ว ผู้ชำระหนี้ชอบที่จะได้รับเวนคืนเอกสารอันเป็นหลักฐานแห่งหนี้ หรือให้ขีดฆ่าเอกสารนั้นเสีย ถ้าและเอกสารนั้นสูญหาย บุคคลผู้ชำระหนี้ชอบที่จะให้จดแจ้งความข้อระงับหนี้ลงไว้ในใบเสร็จ หรือในเอกสารอีกฉบับหนึ่งต่างหากก็ได้ ถ้าหนี้นั้นได้ชำระแต่บางส่วนก็ดี หรือถ้าเอกสารนั้นยังให้สิทธิอย่างอื่นใดแก่เจ้าหนี้อยู่ก็ดี ท่านว่าลูกหนี้ชอบแต่ที่จะได้รับใบเสร็จไว้เป็นคู่มือ และให้จดแจ้งการชำระหนี้นั้นลงไว้ในเอกสาร
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 13390 - 13391/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6032/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1768/2549
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2390/2517 — ตัวแทนออกใบรับเงินชั่วคราวแทนตัวการ โดยตัวการได้ออกใบรับเงินตัวจริงและปิดอากรแสตมป์ครบถ้วนแล้ว ตัวแทนไม่ต้องรับผิดชำระอากรแสตมป์และเงินเพิ่มสำหรับใบรั
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 775/2494
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1206/2554
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 13390 - 13391/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 910/2474
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 775/2494 — การเช่าเคหะอยู่อาศัยที่ไม่มีหนังสือสัญญาเช่าได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 และการไม่มีใบเสร็จรับเงินค่าเช่าไม่ทำให้เสี
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6032/2541