ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 377
ตัวบท
มาตรา 377 เมื่อเข้าทำสัญญา ถ้าได้ให้สิ่งใดไว้เป็นมัดจำ ท่านให้ถือว่าการที่ให้มัดจำนั้นย่อมเป็นพยานหลักฐานว่าสัญญานั้นได้ทำกันขึ้นแล้ว อนึ่ง มัดจำนี้ย่อมเป็นประกันการที่จะปฏิบัติตามสัญญานั้นด้วย
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9514/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3053/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 752/2504 — การประมูลผูกขาดทำประมงโดยจำเลยประมูลได้และวางเงินมัดจำแล้ว แต่ไม่ทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรตามแบบพิมพ์ และเจ้าหน้าที่ยังไม่ออกประทานบัตร แต่จำเลยเข้าทำ
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10316/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5941/2552 — ความรับผิดในการเสียภาษีธุรกิจเฉพาะสำหรับรายรับจากเงินค่าทดแทนที่ดินที่ถูกเวนคืนเกิดขึ้นเมื่อใด และเงินมัดจำราคาซื้อที่ดินถือเป็นรายรับที่ต้องเสียภาษีธ
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3946/2553
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7123/2561
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 437/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 438/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1446/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3534/2546
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 437/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 438/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 781/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1056/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4932/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6776/2541