ประมวลรัษฎากร มาตรา 23
ตัวบท
มาตรา 23 ในกรณีสินค้าตามประเภทที่ 03.01 ถึง 03.90 ประเภทที่ 04.01 ถึง 04.90 ประเภทที่ 05.01 ถึง 05.90 ประเภทที่ 06.01 ถึง 06.90 และประเภทที่ 07.01 ถึง 07.90 แห่งพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตท้ายพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ. 2527 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2534 ได้นำออกจากโรงอุตสาหกรรมก่อนวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 และยังมิได้เสียภาษีการค้าประเภทการขายของตามหมวด 4 ในลักษณะ 2 แห่งประมวลรัษฎากร ก่อนการแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มซึ่งเป็นผู้ผลิตสินค้านั้นตามมาตรา 77 แห่งประมวลรัษฎากร ก่อนการแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ และยังคงมีกรรมสิทธิ์ในสินค้านั้นอยู่ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 มีหน้าที่ต้องเสียภาษีการค้า โดยให้ภาษีการค้ามีจำนวนเท่ากับภาษีสรรพสามิตตามมูลค่าตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. 2527 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2534 เพื่อประโยชน์ในการเสียภาษีตามมาตรานี้ ให้ถือว่าความรับผิดในการเสียภาษีการค้าตามวรรคหนึ่งเกิดขึ้นในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 เว้นแต่สินค้าที่เป็นรถยนต์และสินค้าอื่นที่เป็นประเภทที่อธิบดีกำหนด ก็ให้ความรับผิดเกิดขึ้นตามมาตรา 78 แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ ให้ผู้ประกอบการจดทะเบียนที่ต้องเสียภาษีตามวรรคหนึ่ง ยื่นแบบแสดงรายการเสียภาษีตามแบบที่อธิบดีกำหนดพร้อมทั้งชำระภาษีภายในกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ความรับผิดเกิดขึ้น และให้นำบทบัญญัติตามหมวด 4 ในลักษณะ 2 แห่งประมวลรัษฎากร ก่อนการแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ มาใช้บังคับโดยอนุโลม สินค้าใดที่ถูกกำหนดให้เป็นสินค้าตามประเภทที่กล่าวในวรรคหนึ่งและได้มีการนำเข้าในราชอาณาจักรตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากรก่อนวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 ให้ผู้นำเข้ามีหน้าที่ต้องเสียภาษีการค้าตามหมวด 4 ในลักษณะ 2 แห่งประมวลรัษฎากรก่อนการแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ต่อไป
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5933/2552
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1281/2525 — อายุความในการประเมินภาษีและการขอเฉลี่ยทรัพย์ของเจ้าหนี้ภาษีอากร
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9150/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7826/2543
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 995/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3119/2528 — ถนนที่ผู้ซื้อจัดสรรออกค่าใช้จ่ายแต่กรรมสิทธิ์เป็นของนายหน้าจัดสรร ถือเป็นรายรับเสียภาษีหรือไม่
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1681/2531 — เจ้าพนักงานประเมินมีอำนาจออกหมายเรียกตรวจสอบเมื่อมีเหตุสงสัยว่ารายการไม่ถูกต้องหรือไม่ และการฝ่าฝืนกฎหมายเรื่องการเก็บบัญชีถือเป็นเหตุสุดวิสัยได้หรือไ
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3113/2531 — ผู้เสียภาษีไม่จัดทำบัญชีและสละสิทธิแสดงหลักฐานในชั้นประเมิน จะนำหลักฐานมาโต้แย้งในชั้นอุทธรณ์ได้หรือไม่
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 492 - 498/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2278/2548 — อำนาจเจ้าพนักงานประเมินในการประเมินภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับรอบระยะเวลาบัญชีปี 2536 การกำหนดดอกเบี้ยรับตามมาตรา 65 ทวิ (4) และการประเมินภาษีธุรกิจเฉพ
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3411/2541 — การนำพระราชกฤษฎีกากำหนดค่าใช้จ่ายที่ยอมให้หักจากเงินได้พึงประเมิน (ฉบับที่ 11) พ.ศ. 2502 มาใช้กับภาษีเงินได้นิติบุคคล
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1681/2531
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3113/2531
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5028/2548
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6340/2549
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3119/2528
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 15072/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5933/2552