ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226
ตัวบท
มาตรา 226 ก่อนศาลชั้นต้นได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดี ถ้าศาลนั้นได้มีคำสั่งอย่างใดอย่างหนึ่งนอกจากที่ระบุไว้ในมาตรา 227 และ 228 (1) ห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งนั้นในระหว่างพิจารณา (2) ถ้าคู่ความฝ่ายใดโต้แย้งคำสั่งใด ให้ศาลจดข้อโต้แย้งนั้นลงไว้ในรายงาน คู่ความที่โต้แย้งชอบที่จะอุทธรณ์คำสั่งได้ภายในกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันที่ศาลได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดีนั้นเป็นต้นไป เพื่อประโยชน์แห่งมาตรานี้ ไม่ว่าศาลจะได้มีคำสั่งให้รับคำฟ้องไว้แล้วหรือไม่ ให้ถือว่าคำสั่งอย่างใดอย่างหนึ่งของศาลนับตั้งแต่มีการยื่นคำฟ้องต่อศาลนอกจากที่ระบุไว้ในมาตรา 227 และ 228 เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2133/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9107/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9528/2544
- คำสั่งคำร้องที่ 1447/2529 — คำสั่งขยายระยะเวลาวางเงินค่าธรรมเนียมเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาที่ต้องห้ามอุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 226 หรือไม่
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2301/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4057/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4835/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4835/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 921/2498
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7126/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7225/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10300/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2836/2523
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6747/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7980/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4659/2536 — การอุทธรณ์คำสั่งกำหนดประเด็นข้อพิพาทเมื่อมิได้โต้แย้ง และอำนาจเลิกจ้างของบุคคลที่ได้รับมอบหมายแทนนิติบุคคล
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 439/2546
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7778/2551