ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 95
ตัวบท
มาตรา 95 ห้ามมิให้ยอมรับฟังพยานบุคคลใดเว้นแต่บุคคลนั้น (1) สามารถเข้าใจและตอบคำถามได้ และ (2) เป็นผู้ที่ได้เห็น ได้ยิน หรือทราบข้อความเกี่ยวในเรื่องที่จะให้การเป็นพยานนั้นมาด้วยตนเองโดยตรง แต่ความในข้อนี้ให้ใช้ได้ต่อเมื่อไม่มีบทบัญญัติแห่งกฎหมายโดยชัดแจ้ง หรือคำสั่งของศาลว่าให้เป็นอย่างอื่น ถ้าศาลไม่ยอมรับไว้ซึ่งคำเบิกความของบุคคลใด เพราะเห็นว่าบุคคลนั้นจะเป็นพยานหรือให้การดังกล่าวข้างต้นไม่ได้ และคู่ความที่ฝ่ายเกี่ยวข้องร้องคัดค้านก่อนที่ศาลจะดำเนินคดีต่อไป ให้ศาลจดรายงานระบุนามพยาน เหตุผลที่ไม่ยอมรับและข้อคัดค้านของคู่ความฝ่ายที่เกี่ยวข้องไว้ ส่วนเหตุผลที่คู่ความฝ่ายคัดค้านยกขึ้นอ้างนั้น ให้ศาลใช้ดุลพินิจจดลงไว้ในรายงานหรือกำหนดให้คู่ความฝ่ายนั้นยื่นคำแถลงต่อศาลเพื่อรวมไว้ในสำนวน
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7795/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4308/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4693/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4130/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9134/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2438/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1758 - 1759/2516 — กรรมสิทธิ์ที่ดินวัดโอนได้โดยพระราชบัญญัติเท่านั้น การออกโฉนดหรือครอบครองปรปักษ์ไม่สามารถแย่งกรรมสิทธิ์จากวัดได้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3148 - 3149/2533 — การไม่หยิบยกปัญหาคำสั่งระหว่างพิจารณาในชั้นอุทธรณ์ทำให้ถูกห้ามฎีกา และการขอให้พิจารณาคดีใหม่ไม่ต้องเสียค่าศาลเป็นเงิน
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2438/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4130/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4022/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1367/2550
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4129/2550
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4344 - 4345/2528
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1758 - 1759/2516
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3186/2543
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5835/2543
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 407/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 613/2553