ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1462
ตัวบท
มาตรา 1462 ในกรณีที่คู่สมรสไม่สามารถที่จะอยู่กินด้วยกันฉันคู่สมรสโดยปกติสุขได้ หรือถ้าการอยู่ร่วมกันจะเป็นอันตรายแก่กายหรือจิตใจหรือทำลายความผาสุกอย่างมาก คู่สมรสฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งที่ไม่สามารถที่จะอยู่กินด้วยกันฉันคู่สมรสโดยปกติสุขได้หรือฝ่ายที่จะต้องรับอันตรายหรือถูกทำลายความผาสุก อาจร้องต่อศาลเพื่อให้มีคำสั่งอนุญาตให้ตนอยู่ต่างหากในระหว่างที่เหตุนั้น ๆ ยังมีอยู่ก็ได้ ในกรณีเช่นนี้ศาลจะกำหนดจำนวนค่าอุปการะเลี้ยงดูให้ฝ่ายหนึ่งจ่ายให้แก่อีกฝ่ายหนึ่งตามควรแก่พฤติการณ์ก็ได้
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5592/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 171/2546
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2180/2517 — การยกสินสมรสโดยเสน่หาต้องได้รับความยินยอมเป็นหนังสือของภริยาหรือไม่
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2375/2532 — การขายฝากที่ดินซึ่งเป็นสินส่วนตัวของสามีโดยผู้คัดค้านรับทราบว่าเป็นส่วนของภรรยา ย่อมถือว่าภรรยายินยอมให้ขายฝากได้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6033/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2270/2534 — ปัญหาว่าโจทก์ซึ่งเป็นทายาทมีสิทธิฟ้องผู้จัดการมรดกเพียงคนเดียวได้หรือไม่ และผู้จัดการมรดกจะยกอายุความ 1 ปี ตามมาตรา 1754 ขึ้นต่อสู้ทายาทได้หรือไม่ รวม
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2180/2517 — การเพิกถอนนิติกรรมการให้โดยเสน่หาที่ดินและสิ่งปลูกสร้างซึ่งเป็นสินสมรส เนื่องจากไม่ได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากภริยา
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 824/2523
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1221/2527
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1036/2509
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1052/2509
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 987/2485
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3502/2564
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4214/2566
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1052/2509
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1036/2509
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6033/2541