ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 610

ตัวบท

มาตรา 610 อันบุคคลผู้ทำความตกลงกับผู้ขนส่งเพื่อให้ขนของส่งไปนั้น เรียกว่าผู้ส่ง หรือผู้ตราส่ง บุคคลผู้ซึ่งเขาส่งของไปถึงนั้น เรียกว่าผู้รับตราส่ง บำเหน็จอันจะต้องจ่ายให้เพื่อการขนส่งของนั้น เรียกว่าค่าระวางพาหนะ

ฎีกาที่อ้างมาตรานี้

• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5597/2551
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5928/2531 — การกำหนดอัตราค่าชดใช้ค่าเสียหายเมื่อพัสดุไปรษณีย์ธรรมดาสูญหาย และการอ้างข้อยกเว้นความรับผิดจากข้อตกลงระหว่างประเทศ
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1920/2546
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 384/2529 — รายรับจากการประกอบกิจการคลังสินค้าตามประมวลรัษฎากร หมายความรวมถึงค่าขนส่งที่โจทก์ทดรองจ่ายแทนผู้ฝากสินค้าหรือไม่ และโจทก์มีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่า
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 384/2529 — เงินที่โจทก์ซึ่งเป็นนายคลังสินค้าทดรองจ่ายค่าจ้างขนสินค้าให้แก่ผู้รับขนแทนผู้ฝากสินค้า เป็นรายรับของโจทก์ที่ต้องเสียภาษีการค้าหรือไม่ และโจทก์มีหน้าที
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5928/2531
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5597/2551
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2843/2546
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2991/2559
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9496/2542