ประมวลรัษฎากร มาตรา 76 ทวิ
ตัวบท
มาตรา 76 ทวิ บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลซึ่งตั้งขึ้นตามกฎหมายของต่างประเทศ มีลูกจ้าง หรือผู้ทำการแทน หรือผู้ทำการติดต่อ ในการประกอบกิจการในประเทศไทย ซึ่งเป็นเหตุให้ได้รับเงินได้หรือผลกำไรในประเทศไทย ให้ถือว่า บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลนั้นประกอบกิจการในประเทศไทย และให้ถือว่าบุคคลผู้เป็นลูกจ้างหรือผู้ทำการแทน หรือผู้ทำการติดต่อเช่นว่านั้นไม่ว่าจะเป็นบุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคล เป็นตัวแทนของบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลซึ่งตั้งขึ้นตามกฎหมายของต่างประเทศ และให้บุคคลนั้นมีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้ เฉพาะที่เกี่ยวกับเงินได้หรือผลกำไรที่กล่าวแล้ว ในกรณีที่กล่าวในวรรคแรก ถ้าบุคคลผู้มีหน้าที่และความรับผิดในการยื่นรายการและเสียภาษีไม่สามารถจะคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีตามบทบัญญัติในส่วนนี้ได้ให้นำบทบัญญัติว่าด้วยการประเมินภาษีตามมาตรา 71 (1) มาใช้บังคับโดยอนุโลม ในกรณีการประเมินตามความในมาตรานี้ จะอุทธรณ์การประเมินก็ได้
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 483/2546
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 124/2540 — การตีความสัญญาซื้อขายและสัญญาจ้างทำของที่ทำในเอกสารฉบับเดียวกันว่าเป็นสัญญาแยกต่างหากหรือไม่ และการมีสถานประกอบการถาวรสำหรับสัญญาจ้างทำของส่งผลต่อความ
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9150/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3895/2525 — หน้าที่และความรับผิดของตัวแทนบริษัทต่างประเทศในการยื่นรายการและเสียภาษีเงินได้ตามมาตรา 76 ทวิ และมาตรา 70 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร และการยกเว้นภาษีตามอนุ
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 484/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3027/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3935/2548
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3895/2525 — ตัวแทนของบริษัทต่างประเทศมีหน้าที่เสียภาษีเงินได้ตามมาตรา 76 ทวิ หรือไม่ และต้องเสียภาษีจากการจำหน่ายเงินกำไรตามมาตรา 70 ทวิ หรือไม่
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2122/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 484/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5766/2534
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2122/2544