ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1497
ตัวบท
มาตรา 1497 การสมรสที่เป็นโมฆะ เพราะฝ่าฝืนมาตรา 1452 บุคคลผู้มีส่วนได้เสียคนใดคนหนึ่งจะกล่าวอ้างขึ้น หรือจะร้องขอให้ศาลพิพากษาว่าการสมรสเป็นโมฆะก็ได้
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 634/2521 — ภาระการนำสืบของจำเลยในการพิสูจน์ว่าโจทก์ขาดจากการเป็นสามีภริยากับเจ้ามรดก และผลทางกฎหมายของการไม่โต้แย้งประเด็นภริยาร้างในชั้นอุทธรณ์
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6186/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8799 - 8801/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6186/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6186/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6365/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4981/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3279/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 634/2521
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7152/2553
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7152/2553
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 97/2487 — การแยกกันอยู่ช้านานหรือการร้างกันทำให้ขาดจากสามีภรรยากันและสิ้นสิทธิรับมรดกซึ่งกันและกันหรือไม่
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6331 - 6332/2556
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9006/2557
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9136/2557