ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 366
ตัวบท
มาตรา 366 ข้อความใด ๆ แห่งสัญญาอันคู่สัญญาแม้เพียงฝ่ายเดียวได้แสดงไว้ว่าเป็นสาระสำคัญอันจะต้องตกลงกันหมดทุกข้อนั้น หากคู่สัญญายังไม่ตกลงกันได้หมดทุกข้ออยู่ตราบใด เมื่อกรณีเป็นที่สงสัย ท่านนับว่ายังมิได้มีสัญญาต่อกัน การที่ได้ทำความเข้าใจกันไว้เฉพาะบางสิ่งบางอย่าง ถึงแม้ว่าจะได้จดลงไว้ก็หาเป็นการผูกพันไม่ ถ้าได้ตกลงกันว่าสัญญาอันมุ่งจะทำนั้นจะต้องทำเป็นหนังสือไซร้ เมื่อกรณีเป็นที่สงสัย ท่านนับว่ายังมิได้มีสัญญาต่อกันจนกว่าจะได้ทำขึ้นเป็นหนังสือ
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8898/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3713/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3942/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3942/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 752/2504 — การประมูลผูกขาดทำประมงโดยจำเลยประมูลได้และวางเงินมัดจำแล้ว แต่ไม่ทำสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรตามแบบพิมพ์ และเจ้าหน้าที่ยังไม่ออกประทานบัตร แต่จำเลยเข้าทำ
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6866/2552
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3248/2525 — การแจ้งความประสงค์จะขายหุ้นโดยมิได้กำหนดราคาเป็นเพียงการเชื้อเชิญ ไม่เป็นคำเสนอ และการโต้ตอบเรื่องราคาที่ยังไม่ตกลงกันไม่ก่อให้เกิดสัญญาซื้อขายหุ้น
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7118/2561
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3416/2558
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3811/2562
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 588/2564
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5281/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 564/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2294/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2505/2527 — บันทึกการเสนอขายที่ดินให้ผู้เช่าตาม พ.ร.บ.ควบคุมการเช่านา เป็นสัญญาจะซื้อจะขายหรือไม่
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5281/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1138/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1425/2542