ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 728
ตัวบท
มาตรา 728 เมื่อจะบังคับจำนองนั้น ผู้รับจำนองต้องมีหนังสือบอกกล่าวไปยังลูกหนี้ก่อนว่าให้ชำระหนี้ภายในเวลาอันสมควรซึ่งต้องไม่น้อยกว่าหกสิบวันนับแต่วันที่ลูกหนี้ได้รับคำบอกกล่าวนั้น ถ้าและลูกหนี้ละเลยเสียไม่ปฏิบัติตามคำบอกกล่าว ผู้รับจำนองจะฟ้องคดีต่อศาลเพื่อให้พิพากษาสั่งให้ยึดทรัพย์สินซึ่งจำนองและให้ขายทอดตลาดก็ได้ ในกรณีตามวรรคหนึ่ง ถ้าเป็นกรณีผู้จำนองซึ่งจำนองทรัพย์สินของตนไว้เพื่อประกันหนี้อันบุคคลอื่นต้องชำระ ผู้รับจำนองต้องส่งหนังสือบอกกล่าวดังกล่าวให้ผู้จำนองทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ส่งหนังสือแจ้งให้ลูกหนี้ทราบ ถ้าผู้รับจำนองมิได้ดำเนินการภายในกำหนดเวลาสิบห้าวันนั้น ให้ผู้จำนองเช่นว่านั้นหลุดพ้นจากความรับผิดในดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทนซึ่งลูกหนี้ค้างชำระ ตลอดจนค่าภาระติดพันอันเป็นอุปกรณ์แห่งหนี้รายนั้นบรรดาที่เกิดขึ้นนับแต่วันที่พ้นกำหนดเวลาสิบห้าวันดังกล่าว
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8843/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 501/2505 — ฟ้องซ้ำในคดีบังคับจำนองเมื่อคดีก่อนถูกยกฟ้องเพราะโจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องเนื่องจากจำเลยยังไม่ได้โต้แย้งสิทธิ
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1317/2505 — ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับสัญญาจำนองที่มีผู้ค้ำประกันว่า หากผู้จำนองผิดสัญญาไม่ชำระต้นเงิน ผู้ค้ำประกันยอมให้ผู้รับจำนองฟ้องเรียกเงินตามสัญญาจำนอง และยอม
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3171 - 3172/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5902/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 316/2504 — สิทธิของผู้รับจำนองลำดับแรกที่ซื้อทรัพย์จำนองจากการขายทอดตลาดในการหักหนี้จำนอง
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10808/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6829/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1975/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3802/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9075/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2239/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3753/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5640/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7630/2540