ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 86
ตัวบท
มาตรา 86 เมื่อศาลเห็นว่าพยานหลักฐานใดเป็นพยานหลักฐานที่รับฟังไม่ได้ก็ดี หรือเป็นพยานหลักฐานที่รับฟังได้ แต่ได้ยื่นฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้ ให้ศาลปฏิเสธไม่รับพยานหลักฐานนั้นไว้ เมื่อศาลเห็นว่าพยานหลักฐานใดฟุ่มเฟือยเกินสมควรหรือประวิงให้ชักช้าหรือไม่เกี่ยวแก่ประเด็น ให้ศาลมีอำนาจงดการสืบพยานหลักฐานเช่นว่านั้น หรือพยานหลักฐานอื่นต่อไป เมื่อศาลเห็นว่าเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมเป็นการจำเป็นที่จะต้องนำพยานหลักฐานอื่นอันเกี่ยวกับประเด็นในคดีมาสืบเพิ่มเติม ให้ศาลทำการสืบพยานหลักฐานต่อไป ซึ่งอาจรวมทั้งการที่จะเรียกพยานที่สืบแล้วมาสืบใหม่ด้วย โดยไม่ต้องมีฝ่ายใดร้องขอ
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 278/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9022 - 9023/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 295/2501 — เจ้าของที่ดินที่สละการครอบครองที่ดินให้วัดแล้ว มีอำนาจฟ้องขับไล่เจ้าอาวาสที่ได้รับแต่งตั้งโดยชอบหรือไม่
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 32/2499
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2301/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4079/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3208/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3790 - 3792/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4833/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1888/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7225/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7047/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1189/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3535/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 149/2488 — ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการเสียอากรแสตมป์ตามประมวลรัษฎากรในกรณีการทำสัญญาตั้งตัวแทนค้าต่าง และการตีความเอกสารสัญญา
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 803/2547