ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 214

ตัวบท

มาตรา 214 นอกจากมีข้อความซึ่งต้องมีในคำพิพากษาศาลชั้นต้น คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ต้องปรากฏข้อความดังต่อไปนี้ด้วย (1) นามหรือตำแหน่งของผู้อุทธรณ์ (2) ข้อความว่า ยืน ยก แก้หรือกลับคำพิพากษาศาลชั้นต้น

ฎีกาที่อ้างมาตรานี้

• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 126/2490 — ประกาศยกเลิกการควบคุมผ้าทอพื้นเมืองไม่ถือเป็นกฎหมายยกเลิกความผิด และเมื่อศาลชั้นต้นยกฟ้องบางส่วนไม่ถูกต้อง ศาลสูงสามารถให้ยกคำพิพากษาทั้งหมดและให้พิจา
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1787/2541
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1876/2533 — ศาลอุทธรณ์กำหนดโทษจำคุกโดยไม่รอการลงโทษ โดยอ้างว่าความผิดเป็นภัยร้ายแรงต่อส่วนรวม โดยโจทก์มิได้นำสืบ และศาลมิได้หยิบยกคำแก้ฎีกาจำเลยมาว่ากล่าว
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6387/2540
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1787/2541
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1727/2493
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 660/2491 — เมื่อผู้ต้องหาถูกฟ้องเป็นจำเลยและศาลรับประทับฟ้องแล้ว การวินิจฉัยว่าพระราชบัญญัติกำหนดเวลาขังผู้ต้องหาในกรณีที่ต้องหาว่าปลงพระชนม์พระบาทสมเด็จพระปรเมน
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 749/2491 — ปัญหาข้อกฎหมายว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชอบด้วยมาตรา 214 ป.วิ.อ. หรือไม่ และปัญหาว่าพนักงานสอบสวนมีอำนาจสอบสวนหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมาย
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 688/2502 — ฎีกาของโจทก์ที่ขอให้รับฟ้องฐานลักทรัพย์อีกเป็นสาระแก่คดีหรือไม่
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 126/2490
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1727/2493 — แสตมป์สุราที่ทำขึ้นตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2486 โดยไม่ต้องออกกฎกระทรวงก่อน ถือเป็นบัตรตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 216 และการฟ้องที่ไม่อ้าง